André R.I.P. vertelt


Onze vierde theatermonoloog…

André is dood, en met de dood valt niet te spotten, maar met het leven wel. De dood is het goede ding, maar wat er voor André te veel aan was, was het leven.

Het verhaal van André is er één dat we allemaal kennen. Het bezingt de zoete en de zure liefde, de roes en het zelfbeklag. ‘Glashelder’, en met eenvoudige woorden, vertelt hij zijn leven. Recht voor de raap, recht door zee. Elke levensfase – hoe verschillend ook – in een verhaal gegoten. Theater voor iedereen tegelijk, een verhaal voor iedereen persoonlijk. En met de nodige kwinkslagen alweer. Want zo nu en dan komt er eens iets op ons pad, dat we helemaal alléén moeten oplossen! Maar hoe zou ons leven eruitzien, als we er altijd alleen voor stonden? Als we niet weten waar ons levenspad naartoe leidt, is het goed om te weten, dat we op anderen kunnen vertrouwen…

Door hun steun maken zij deel uit van ons leven, en leggen zij, samen met ons, een hele weg af. We kunnen het niet genoeg benadrukken: zonder betrouwbare vrienden aan onze zijde, kunnen wij niet leven, kunnen wij het leven niet leiden dat we geleid hebben.